Zakon krzyżacki w Prusach i Inflantach. Podziały administracyjne i kościelne w XIII-XVI wieku

0

Nakładem Wydawnictw Naukowych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika ukazała się właśnie kolejna pozycja dotycząca dziejów Zakonu Szpitala Najświętszej Maryi Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie pod redakcją Romana Czaji i Andrzeja Radzimińskiego.

Problematyka związana z historią zakonu krzyżackiego i jego państwa w Prusach i Inflantach nadal budzi duże zainteresowanie w Polsce, o czym świadczą licznie pojawiające się na rynku księgarskim i szybko znikające z półek publikacje – zarówno tłumaczenia książek autorów zagranicznych na język polski, jak i prace polskich autorów, wśród których obok specjalistów można znaleźć także historyków amatorów. Niewątpliwie książki ukazujące się w ostatnim dwudziestoleciu przyczyniły się do zmiany tradycyjnego obrazu Krzyżaków, obciążonego negatywnymi stereotypami ukształtowanymi w dużym stopniu w XIX w. Nadal jednak można zauważyć, że sposób postrzegania zakonu krzyżackiego w Polsce, jego wizerunek w środkach masowego przekazu, w publikacjach internetowych, a nawet w podręcznikach szkolnych znacznie odbiega od aktualnego stanu wiedzy naukowej. Winę za niedostateczne i zbyt wolne przenikanie wyników badań historycznych do zainteresowanych czytelników ponoszą w pierwszym rzędzie historycy, którzy zbyt mało uwagi poświęcają popularyzacji wyników swoich badań. Mając świadomość tych zaniedbań, badacze historii zakonu krzyżackiego związani z Uniwersytetem Mikołaja Kopernika w Toruniu podjęli przed dziesięciu laty inicjatywę (skierowaną głównie do nauczycieli, studentów i uczniów) przygotowania publikacji, które przedstawiałyby podstawowe zagadnienia z dziejów państwa zakonu krzyżackiego w Prusach, ze szczególnym uwzględnieniem jego struktury wewnętrznej oraz organizacji administracji świeckiej i kościelnej. Efektem tego przedsięwzięcia były dwa zbiory esejów bogato ilustrowane mapami i szkicami oraz zbiór tłumaczonych na język polski tekstów źródłowych wydanych przez Towarzystwo Naukowe w Toruniu oraz Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Ponieważ nakłady tych publikacji zostały już wyczerpane, Autorzy, wychodząc naprzeciw projektowi Wydawnictwa Naukowego UMK, podjęli się przygotowania na bazie trzech wzmiankowanych prac nowej książki, w której uaktualniono stan wiedzy oraz poszerzono pewne fragmenty ze względu na zainteresowania szerszego czytelnika.

Roman Czaja, Andrzej Radzimińsk

Prof. Andrzej Radzimiński – jest kierownikiem Zakładu Historii Kościoła w Instytucie Historii i Archiwistyki UMK, w latach 2008-2012 pełnił funkcję rektora UMK. Zajmuje się historią średniowiecza, dziejami Kościoła w Polsce i Europie, a w ostatnich latach w sposób szczególny w państwie zakonu krzyżackiego w Prusach. Opublikował ponad 170 prac naukowych i 10 książek.
Jest członkiem Internationale Historische Kommission zur Erforschung des Deutschen Ordens z siedzibą w Wiedniu oraz członkiem korespondentem Historische Kommission für ost- und westpreussische Landesforschung w Berlinie.

Prof. dr hab. Roman Czaja – ukończyłstudia historyczne na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz na Wilhelms–Universität w Münster. Tytuł jego pracy doktorskiej to: „Socjotopografia Miasta Elbląga w średniowieczu”, napisana była pod kierunkiem prof. dra hab. Antoniego Czacharowskiego. Habilitację uzyskał w 1999 r. na podstawie pracy „Miasta pruskie a zakon krzyżacki. Studium nad stosunkami między miastem a władzą terytorialną w średniowieczu”. Od 1984 r. związany zawodowo z Instytutem Historii i Archiwistyki UMK, początkowo jako asystent, od 1991 jako adiunkt, a od 2000 r. jako profesor nadzwyczajny.
Często wykłada gościnnie na uniwersytetach niemieckich. W latach 2000–2001 zdobył stypendium Fundacji Alexandra von Humboldta na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie.
Jego zainteresowania naukowe koncentrują się na dziejach miast średniowiecznych ze szczególnym uwzględnieniem dziejów miasta hanzeatyckich, historii zakonu krzyżackiego i jego państwa w Prusach oraz kartografii historycznej.

Share.

O autorze

Zostaw komentarz